Noe å strekke seg etter?

Noe å leve etter?

"Dance as though no one is watching you
Love as though you never have been hurt before
Sing as though no one can hear you
Live as though heaven is on earth"

Something to remember and try to live by in both rainy and sunny days! :-)

Vi vandrar saman av Olav Stedje og Svein Dag Hauge

Vi vandrar saman

Så kvil deg no min kjære

Lat kroppen din få fred

Eg ser augo dine smile

Når du stille legg deg ned.

Vi har vandra gjennom dagen

Vi har saman gjeve han liv

Og når alle lydar stilnar

Slik som kvitringar i siv

Oh vi vandrar saman

eg følgjer der du går

Oh gjev meg handa

lat månader bli år.

Så takk då for ditt ljose smil

Og takk for dine ord

La all mi glede stige

Slik som tonar frå eit kor.

Og stille kjem no natta

Og ditt ansikt fell til ro

Så godt å vera saman

Så godt å vera to.

Du ska itte trø i graset av Einar Skjæraasen

Du ska itte trø i graset

spede spira lyt få stå

mållaust liv har og e meining

du lyt sjå og tenkje på

På Guds jord og i hass hage

er du sjøl et lite strå

Du ska itte røre reiret

reiret er e lita seng

over tynne bån brer erla

ut sin vàre, varme veng

Pipet i den minste strupe

skal bli kvitring over eng

Du ska itte sette snuru

når du ser et hara-spor

Du ska sjå deg for og akte

alt som flyg og spring og gror

Du er sjøl en liten, vek en

du treng sjøl en storebror.

Jeg setter spor

Og dette rører jo en fersk småbarnsmamma!

Det hender du blir lei deg,
fordi jeg er så liten.
Jeg setter merker alle steder
og gjør deg ganske sliten

Men hver dag blir jeg større
ja, en dag blir jeg stor.
Og alle mine avtrykk
blir bare svake spor

Her er mitt lille avtrykk
så du kan huske og forstå
hvor søte hender jeg hadde
den gang de var små.

Einsamflygar av Halldis Moren Vesaas

Jeg liker dette diktet fordi det har en vemodig undertone i seg.

«Einsamflygar»

Barn ikkje le av den fuglen
som flaksar så hjelpelaust av stad.
Vinden har skilt han frå dei andre
som flyg over havet i ei jamn tett rad.

Vinden valde ut denne eine
og kasta han ut av den usynlege lei
som fuglar av hans slag plar følgje.
Han er ikkje lenger ein av dei.

Sin eigen veg må han finne
eller – om han trøytnar om litt –
gi tapt la seg falle gå under
slik går det desse einsame titt.

Det mørknar vidt over havet.
Ei frostnatt kvesser sine jarn.
Ein fugl flyg einsam under stjerner.
Ikkje gråt for den fuglen barn.